• Pregleda: 4106

Izložba: Secesija u subotičkim riznicama

Sa secesijom smo se upoznali kroz arhitekturu i mnoge građevine koje su u Subotici urađene u tom stilu. Izložba u Gradskom muzeju „Secesija u subotičkim riznicama", koja je uvrštena u program proslave Dana grada, upoznaje nas sa ostalim sferama života u kojima je secesija bila prisutna, na osnovu predmeta iz javnih zbirki.
Izložba: Secesija u subotičkim riznicama

Autorke izložbe, Ljubica Vuković Dulić i Olga Kovač Ninkov na svojevrstan način predstavljaju predmete urađene u stilu secesije koji su nastali u Subotici ili su trgovinom stigli u naše krajeve.

- Prvi put smo napravili pregled subotičke secesije na ovaj način sa predmetima iz javnih zbirki. Secesija je karakteristična po tome što je bila prisutna u svim sferam života. Najviše izloženih predmeta potiču iz zbirke subotičkog Gradskog muzeja, ali osim umetničkog odeljenja tu su predmeti i sa istorijskog i etnološkog odeljenja, kao i knjige iz Gradske biblioteke i predmeti iz arhiva Muzičke škole. Na izložbi nema predmeta iz Subotičkog arhiva, ali će biti prisutni u katalogu koji pripremamo - kaže Olga Kovač Ninkov istoričar umetnosti i viši kustos.

Obilazeći izložbu naćićete se na početku 20. veka, u vremenu poslednjeg umetničkog pravca koji je ostavio pečat u svim sferama života. Divićete se predivnim svećnjacima urađenim u Beču, keramičkom servisu za ručavanje sa cvetnim motivima, posudi za vizit karte izrađenoj u fabrici Žolnai sa motivima životinja, ali i pozivnicima, razglednicama i foto albumima, nameštajem, odećeom, slikama.

- Ovde je orman koji je pripadao Lajošu Vermešu, koji smo otkupili pre dve godine od njegovog naslednika. Orman je važan jer je tipično secesijski, ali i zato što je pripadao poznatom Subotičaninu. Na njemu se vide metalne pločice sa ženskim figurama što je jedan od karakterističnih motiva za ovaj stil. Orman je iz Segedina vozom stigao u Suboticu, što znamo po nalepnici koja se na njemu nalazi - ističe Olga.

Uloženo je mnogo truda i vremena, kako bi se pripremila ova izložba.

- Ima predmeta koji su nastali u Subotici, kao što su slike Bele Farkaša, zatim slike Acel Henrika. Neke knjige koje pripadaju Gradskoj biblioteci su štampane u subotičkim štamparijama, a tu si knjige iz inostranstva. Tu su i pozivnice subotičke filharmonije urađene u Subotici, po kojima zaključujemo da je u to vreme ovde bio bogatiji muzički život nego likovni.

Izložba je posvećena stogodišnjici Gradske kuće izrađene u stilu secesije. Kroz izložene predmete su autori prikazali kako su ljudi živeli, šta su sve koristili u stilu secesije u to vreme. Glavno mesto zauzima fotografja Gradske kuće sa dva originalne fotelje, kao i luster. Prvi put izloženi su originalni stolovi i stolice koji su pripadali Gradskoj kafani koja je bila u prizemlju Gradske kuće, na mestu današnjeg Mek donaldsa.

- Enterijer kafane je urađen u periodu od 1910. do 1912. godine po projektu arhitekata Dežea Jakaba i Marcela Komora. Stolice i stolovi koje smo neposredno pred izložbu nabavili u Subotici su restauirani, a na stolicama se prepoznaju srca tipična za secesiju -objašnjava Olga.

Kroz modne časopise, nekoliko komada odeće, ali i fotografije iz tog vremena možemo videti kako se stil secesije uvukao u sve pore života.

- Secesijski motivi na odeći su bili na večernjim haljinama, stoljnjacima, bluzama, šeširima. Takođe na osnovu fotografija možemo videti kakve su bile frizure u to vreme, da su bili opušteniji na slikama, kao i da su voleli neobične oblike fotografija - priča Ljubica Vuković Dulić, istoričar umetnosti.

Izvor: SuMedija

povezane teme

1
Aleksa Odgovori
Pa za ime Božje, pa zar smo toliko nisko pali da nas tema ove izložbe ne interesuje, zar više
nema starih Subotičana koji nisu mogli živeti bez da vide toranj Gradske kuće, zar nema
više ljudi sa kojima sam provodio sate šetajući se po Korzu ili sedeći na Majmun placu. Ovaj
grad je stvarno osuđen da umre.
Divim se ljudima iz Muzeja koji vrše nemoguću misiju, zainteresovati današnju omladinu sa
lepotama našega grada, uzalud vam trud. Generacije koje padaju u trans slušajući Cecu, Samar-
džiće, Zvezde Granda, Big Brothers, pri tome ne mogu izostaviti ni talk show emisije kojima nas
zasipaju madjarski televizijski kanali, nikada nećete dovesti u muzej.
Ja se smatram sretnikom, jer sam živeo u vremenu kada smo se međusobno poštivali, družili
se Srbi,Madjari i Bunjevci. Ponosim se što sam poznavao Acu Koraća, Dragoljuba Ristića, Josipa
Kovača,Kornelija Kovača, Buza Ernesta, Sabo Dežiku, Šacu Šarčevića, Duleta, a i neke crnopute
koje smo zvali beli Cigani, a znali smo ih po nadimcima Hitler, Puljka,Mumija.
To je bila prava Subotica, sve ostalo je samo surogat.
Pozdrav svim živim i mrtvim prijateljima sa kojima sam se družio do kraja šezdesetih godina.
Mišljenja iznešena u komentarima su privatno mišljenje autora komentara i ne odražavaju stavove ovog Internet portala. Komentari su moderirani i odobravani u skladu sa opštim pravilima i uslovima.